Deel 13: De confrontatie thuis
De voordeur was niet op slot. Ik duwde hem open en stapte de hal in. De geur van Ryans aftershave hing nog in de lucht, een geur die me ooit een gevoel van veiligheid gaf, maar nu alleen nog maar walging opwekte.
Ryan stond in de woonkamer met een open sporttas op de bank, waar hij haastig wat kleren in gooide. Toen hij mij hoorde binnenkomen, schrok hij en liet een overhemd vallen. ‘Emma...’ begon hij verlegen. ‘Ik... ik kwam alleen even mijn kleren ophalen. Lauren en ik... we hebben gesproken, en—’
‘Het interesseert me niet wat jij en Lauren hebben besproken, Ryan,’ viel ik hem in de armen vallend hard in de armen. Mijn stem klonk koud en zelfverzekerd. ‘Je tas staat daar. Gooi erin wat je nodig hebt, en dan ben je binnen tien minuten weg uit dit huis.’
Ryan liep op me af, zijn ogen smekend om medelijden. ‘Emma, alsjeblieft. Geef me één kans om het uit te leggen. Het was een fout, een zwaktete. Lauren en ik... we zaten in dezelfde situatie, en het groeide uit tot iets waar we geen controle meer over hadden.’
‘Geen controle?’ Ik lachte bitter. ‘Je had volledige controle over elke leugen die je de afgelopen maanden tegen me hebt gelogen. Je had controle toen je met haar in mijn moeders keuken stond. En nu heb je controle over hoe snel je hier weggaat voordat ik de politie bel voor huisvredebreuk.’
Ryan zag in dat smeken geen zin meer had. Zijn gezicht verstrakte, en de vriendelijke masker viel definitief van zijn gezicht af. ‘Je denkt dat je hier heel sterk in staat, hè Emma? Maar vergeet niet: dit huis staat op beider naam. Ik heb recht op de helft van de overwaarde, en je komt nog van een koude kermis thuis als je denkt dat ik zomaar afstand doe van al onze bezittingen.’
Die woorden bewezen precies wat voor soort man hij altijd al was geweest: een berekenende egoïst die alleen gaf om geld en status. Maar hij kende mij inmiddels slecht. Dankzij de blauwe map en de lessen van de afgelopen nacht wist ik dat ik niet langer het naïeve meisje was dat hij dacht te kunnen onderschatten.
‘Zoek maar een goede advocaat, Ryan,’ zei ik en ik wees naar de voordeur. ‘Want pap en ik hebben de onze al gesproken. En geloof me... tegen de tijd dat we klaar zijn met jou en Lauren, zul je niet alleen je vrouw, maar ook elke cent kwijt zijn.’
